Onlar Irak'taki Terörün Finansörleri – Casim Eşşemmeri
Terör, ülkeyi yerle bir edecek ve dünyadaki binlerce gencin geleceğini yok edecek bomba bir kelime. Terör, hedeflerini gerçekleştirmek, iç ve dış taraflara ırkçı ve mezhepçi darbeleri yöneltmek için, gençlerin peşini bırakmayan kötü niyetli bahane. Bu planlardaki bütün bahane, terörle mücadele ve güvenliği sağlama. Kötü olan ise terörle mücadele borazanlarını öttürenlerin muhalifleri terör ile nitelendirmeleri. Bu tam da Irak'ta olan şey. Maliki hükümeti kendisinin terörle mücadele için çalıştığını söylüyor. Bu sebeple Bağdat'ta 12- 13 Mart 2014 tarihinde düzenlediği uluslararası terörle mücadele konferansına davette bulundu.
Maliki hükümeti 60'dan fazla Arap ve yabancı ülkeye uluslararası konferansa katılmaları için davette bulundu. Ancak 25 ülke dışında başka ülke katılmadı.
Konferansın hedefleri hakkında konuşan hazırlık komitesi üyesi Muhammed el Akili " Irak, konferans boyunca, Iraklılara yoğun bir şekilde saldırı başlatan, dünyanın çeşitli ülkelerinde de suçları olan terörist gruplarla savaşmak için, bölgesel ve yerel emniyet ve askeri iş birliği yolları sunacak. Böylece, Irak'ın iç ve dış terör tehlikesini azaltması konusunda sunulan önerileri uygulamak için stratejik bir plan geliştirdi" dedi.
Terör bugün ülkemizi dört bir yandan kasıp kavuruyor. Bu konferans münasebetiyle, buradan Irak'ta terörün en önemli finansör ve destekçilerine söylemek istiyoruz:
1- Ülkemizdeki terör tohumunu ekip, büyüten İşgalci Amerikan güçleri ülkedeki değerleri yıktı. Bu da silahlı direniş yada (meşru terörizm)ile sonuçlandı. Amerika ve ajanları, hak savunucularını terörist olmakla nitelendirdi.
2- Irak'ta resmi terörün en büyük ve en tehlikeli besleyicisi olan ve hala da olmaya devam eden, mezhepçiliği yasalaştıran ABD'nin sivil yöneticisi Paul Bremer'ın yasaları
3- Yönetimi izleyen hükümetler tarafından takip edilen, geride yıkımdan başka bir şey bırakmayan, tasarlanmamış ve iğrenç mezhepçilik politikası
4- Hükümete bağlı terörist emniyet güçleri tarafından yapılan, namusları ayaklar altına alan, kendi evleri ve sevdiklerinin önünde zorla gerçekleştirilen rastgele tutuklamalar.
5- Ülke genelinde süregelen suikastlar. Özellikle başkent Bağdat'ın doğusuna 45 km uzaklıkta bulunan Diyala kenti, hemen hemen her gün hatta istisnasız her gün suikastlere sahne oluyor. Bazen de bir gün içerisinde birden fazla alim, dini şahsiyetler ve aşiret mensupları suikasta uğruyor. Bu suçu işleyen mezhepçi terörist milisler – açık bir şekilde- hükümete bağlı emniyet güçlerinden.
6- Siyasallaşmış yargı; mazlum bir vatandaş yargı ve hakkını almak için adil bir ülkeye gidiyorsa ve -maalesef- bugün Irak yargısının çoğu terörizmin beslediği politikacılar tarafından kuşatılıyorken, onlar hükümet tarafı veya diğer tarafın zaferi için gerçekleri çarpıtmaya hazır. Size yemin ederim ki bu da terörün en kötü biçimi.
Maliki hükümetinin bitirmeyi istediğini iddia ettiği terör, mantık ve kanuna başvurarak, garip yasalardan uzaklaşarak,bölücü olmayan üniversite kanunlarına başvurarak, terörist milislere olan desteğe mesafe koyarak, güvenlik güçleri içinde temizleme faaliyetleri yapılarak, anayasayı yeniden oluşturarak, sabit ve net ulusal temeller üzerine orduyu ve yargıyı tekrar inşa ederek, intikamcı siyaseti bitirerek, uluslararası gözetim altında özgür ve adil seçimler yaparak, Irak halkının üzerinden dikkatli bir cerrahi müdahale ile alınabilir. Sağlam bir zemin üzerinde durabilir, özgürlük, sevgi ve ümitle dolu modern Irak devletini inşa edebiliriz.- Bunları yaptığımız taktirde – terörün ne siyasetimizde ne de evlerimizde yer bulacağını sanmıyorum.
Modern Irak tarihindeki bu kritik aşamaya ulaşabilmek için, bizim de 2005-2006 Kahire konferansı gibi, bölgesel ve uluslararası gözetimde ulusal konferanslara ihtiyacımız var. Geleceğimizde bir şey değiştirmeyecek konferanslara ihtiyacımız yok. Çünkü değişim Irak'ın içinde başlıyor. Bu Irak'ı birinci önceliği yapanlar için kolay, dış gündemi iç gündemin önüne geçirenler için zor bir görev.
Ne zaman Irak'ı gerçekten sevecek liderler bulacağız?!
